Ik ervaar het als een verademing om in Maria's aanwezigheid te zijn. Ik
weet niet waarom dat zo is, maar ik kan die verademing wel beschrijven.
Als ik als collega en als mens in gesprek ben met haar komt alles in een
ruimer perspectief te staan. Waar ik individueel mee worstel krijgt dan
diepte en raakt verbonden met algemeen menselijke innerlijke beweging-
en en universele ontwikkelingen. Dan voel ik opeens ruimte; ik zak en ik
raak verbonden met mijzelf en daarmee ook met die grotere algemeen
menselijke context. Opeens is het niet zo ondraaglijk en sta ik niet meer
alleen.
Het zijn niet de woorden die ze zegt die dit teweegbrengen. Maria brengt
een veld met zich mee waarin dat gewoon gebeurt. Dat is niet meer een
kwestie van woordkeus, interventie, methodiek of professionaliteit. Het
is de neerslag van generaties van worsteling en pijn in haar familie en
daar rijker uit te zijn gekomen.
Als Maria werkt met een groep, dan wordt de collectieve intelligentie van
die groep geactiveerd. Daarmee bedoel ik, dat de groepsleden afgestemd
raken op de betekenis van de groep in grotere gehelen. Dan komt er ruim-
te; dan is iedereen in verbinding met het ongevormde, met wat nog niet